Tis nog niet zover

Vandaag, donderdag 28 januari 2010 zijn mijn vliezen gebroken om precies 01:40 uur. Ik werd wakker omdat ik iets voelde druppelen en wist meteen dat dit mijn vruchtwater was. Sprint van de bank en haast me naar het toilet en voel steeds meer water langs mijn benen lopen. Ik heb mijn broek nog maar net omlaag en de rest van het vruchtwater loopt weg.
 
Eindelijk gebeurt er iets en vol enthousiasme spurt ik naar boven voor schoon ondergoed en om Manlief alvast in te lichten. Manlief ligt echter zo lekker te slapen dat ie waarschijnlijk denkt dat ie droomt. Ik voel weer wat lopen en probeer wat vruchtwater op te vangen zodat ik de vk kan laten zien dat het helder vruchtwater is.
 
Ik realiseer me dat het nu nog uren kan duren voordat de bevalling inzet en doe mijn best om nog wat te slapen.
 
Bijna ieder uur loop ik naar het toilet om een maandverbandje te wisselen en te plassen of is het vruchtwater wat ik steeds wegbreng…Om 03:00 uur zie ik dat ik nu ook de slijmprop begin te verliezen wat betekent dat onze kleine meid hoe dan ook vandaag geboren moet worden. Tot op dit moment heb ik enkel wat harde buiken en een drukkend gevoel op mijn schaambot. Geen krampen of buikpijn of iets wat lijkt op een wee.
 
Omdat ik ook reuze trek heb besluit ik iets lichts te eten en kies voor Cornflakes.
 
Ondanks dat ik af en aan wakker ben geweest, heb ik toch nog wat kunnen slapen en voel ik me heerlijk uitgerust wanneer ik om 07.30 besluit om Manlief wakker te maken. Manlief maak ik wakker met een lekker bakje cappuccino en voor mezelf neem ik wat thee. “Zo je hebt heel wat gemist…ik heb vannacht vruchtwater verloren en de slijmprop verlies ik ook beetje bij beetje”. En met die woorden maak ik Manlief dus wakker. Gelukkig werkt Manlief toevallig vandaag vanuit huis en hebben we nog even om ons huisje nog een beetje op te frissen en een laatste keer te checken of we alles wat we nodig hebben in de noodkoffer hebben gepakt.
 
Terwijl Manlief het hoognodige regelt voor zijn werk doe ik ondertussen de afwas, ruim ik het kleine kamertje op, verwijder het beddengoed voor een wasbeurt zodat dat straks lekker fris is en spring ik zelf nog even onder de douche. Vandaag heb ik voor het eerst de drang om schoon te maken. De dagen/ weken ervoor had Manlief hier behoefte aan.
 
Het is 08:30 en ik bel de verloskundige op om hen op de hoogte te brengen. De vk geeft aan te proberen om aan het eind van de ochtend op huisbezoek te komen indien het niet al te druk is. Wanneer dit niet lukt dan moeten we naar het ziekenhuis zodat ze kan onderzoeken hoever de bevalling gevorderd is. Vk vraagt me nog mijn temperatuur te meten en haar te bellen wanneer deze boven de 37,5 uitkomt. Temperatuur was 35,3 maar niet boven de 37,5.
 
10:30
Harde buik en een licht trekkerig gevoel in de verte…dit gevoel had ik gisteren en eergisteren ook.
Temperatuur is 36,2.
 
11:15              
Ik zit op de bank en voel ineens weer wat druppelen. Aangezien ik een maandverband in mijn onderbroek heb gedaan maak ik me niet druk. Totdat ik ineens voel dat alles warm begint te worden…Een golf vruchtwater verlaat wederom mijn lichaam. Hoeveel vruchtwater kan een mens hebben…Weer moet ik mezelf verschonen en terwijl ik dit doe ervaar ik pijnlijke steken in mijn schaambot, echter houden deze steken nu langer aan dan gebruikelijk. Hierdoor heb ik moeite om mij van mijn natte kledingstukken te ontdoen. Bovendien blijft het vruchtwater nog steeds komen…Wanneer ik denk klaar te zijn met vruchtwater te verliezen roep ik Manlief om voor mij een Kraamverband te pakken. Lijkt mij dat ik daarmee niet meer kan doorlekken. Ik heb nog maar net schoon ondergoed aan met Kraamverband en tegen de tijd dat ik het toilet heb bereikt ben ik weer nat. Ik besluit nu om geen onderkleding te dragen en op handdoeken te gaan zitten in de woonkamer. Hoop nu maar dat de vk nog komt…
 
11:30               
Vk is er (karin) en doet mijn bloeddruk opmeten. 150/ 100! Dat is te hoog en we moeten direct naar het zkh. Bij het zkh aangekomen komen we aan de CTG te liggen waar jouw hartslag en de samentrekkingen van de baarmoeder worden gemeten. Verder wordt er weer bloed afgenomen en mijn urine getest. Alles was weer ok en na een paar uur mogen we weer naar huis. Rond 16:00 uur zijn we weer terug en eet ik eerst even een patatje stoofvlees en een goulashkroket…had nu echt trek.
 
Als we vannacht geen spontane weeën krijgen dan moeten we ons morgen weer in het zkh melden en worden we wederom overgedragen aan de gynaecoloog. In de tussentijd moet ik iedere 4 uur mijn temperatuur meten om zeker te zijn dat deze niet boven de 37,4 komt ivm gevaar voor infecties omdat we ook al de slijmprop zijn verloren. Maar goed, we zijn nog niet zo ver dat we kunnen bevallen…pfff

Meer artikelen uit dezelfde categorie:

Close Menu
×
×

Cart