Design babyuitzet shop je bij Jillxox.nl Ga naar de Webtique

Home » Zwanger worden » Miskraam & Verlies » Nooit meer onbezorgd zwanger

Nooit meer onbezorgd zwanger

Onbezorgd zwanger zijn zit er voor mij niet in. Helaas zijn er veel vrouwen die zich hierin herkennen of zullen herkennen. Een op de 10 zwangerschappen eindigt namelijk in een miskraam.
 
Het is 22 februari 2011, de dag waarop ik niet ongesteld wil worden (NOD) wanneer ik toch die ene belangrijke stap durf te nemen. Zonder hoopvolle verwachting plas ik op het gedeelte van de zwangerschapstest dat hiervoor is bestemd. Drie minuten moet ik wachten volgens de omschrijving van het eigen merk zwangerschapstesten van de DA Drogist. Een licht streepje verschijnt. Weer zwanger.
 
Een vrouw die geen miskraam heeft meegemaakt springt op dat moment een gat in de lucht. Ik echter niet. Mijn voorgeschiedenis van slechts twee miskramen zorgt ervoor dat ik weer terug ga in de tijd en me afvraag of het dit keer wel meteen goed gaan. Slechts twee miskramen vraag je? Ja. Want er zijn vrouwen die keer op keer op keer en dat dan 13 keer of vaker hebben meegemaakt. Je begrijpt dat ik me dan gezegend voel met slechts twee miskramen.
 
Ik ben dan wel een vrouw met een litteken op haar hart maar gelukkig ging het bij mij steeds mis voordat ik me aan mijn ongeboren kind kon hechten. Gelukkig want er zijn vrouwen die helaas zelfs met 39 weken een kind moeten baren wat al is overleden. Of vrouwen die met 12 weken erachter komen dat het hartje niet meer klopt sinds hun achtste zwangerschapsweek. Je kunt je niet voorstellen hoe het voelt om jouw droom uiteen te zien spatten na slechts één toiletbezoek.
 
De eerste keer dat ik een miskraam kreeg was toen ik negen weken zwanger was van mijn eerste kind. In mijn hoofd was ik al aan het aftellen omdat ik nog maar drie weken van die magische 12 weken grens vandaan was. Helaas stopte het tellen met negen weken en twee dagen. Twee maanden later was ik weer zwanger en dacht ik dat het me geen tweede keer zou gebeuren. Met vier weken en zes dagen had ik wederom een miskraam. De moed zakt je in de schoenen want stel dat jouw lijf niet gemaakt is om zwanger te zijn. Bang werd ik om met mijn partner te vrijen. Bang dat ik weer een miskraam zou krijgen. Uiteindelijk was ik die maand zwanger en beviel ik 9 maanden later van Sophie.
 
Nu 13 maanden na Sophie ben ik weer zwanger en kan ik nog niet genieten van deze zwangerschap omdat ik na een toiletbezoek wat bloed afveegde. Dat het mis kan gaan weet ik inmiddels. Het is dan ook de onzekerheid waar je mee moet leren omgaan. Temperatuur meten geeft mij enige geruststelling aangezien deze van 36,9 is gestegen naar 37,1. Dit is hoger dan de temperatuur die ik heb gemeten voor de eisprong en dat is dus goed.
 
Of het nu wel goed gaat weet ik niet, maar vandaag ben ik nog zwanger en probeer ik te genieten van het wonder dat zwangerschap heet.

Meer artikelen uit dezelfde categorie: