Design babyuitzet shop je bij Jillxox.nl Ga naar de Webtique

Home » Zwanger » Echo en Screenings » Komt een vrouw bij de verloskundige

Komt een vrouw bij de verloskundige

“Gefeliciteerd je bent zwanger”, is wat de verloskundige zegt op 15 augustus 2011. “Weet je het zeker”, vraag ik haar nog. “Ja, je bent echt zwanger”.

Als je mijn verhaal zo leest is er niets bijzonders aan en ben ik gewoon een vrouw die bij haar verloskundige voor een eerste echo komt. Laat het nou zo zijn dat de dingen in mijn leven net even anders gaan dan bij anderen. Doorsnee is mijn leven zeker niet. Dus lees even verder.

De eerste echo
Vandaag (15 augustus 2011) zou ik volgens de hcg – waarde bepaling 9,5 weken zwanger zijn. Ik ben misselijk en zie enorm op tegen de echo. Maar ja, als ik niet ga dan weet ik nog niet of ik inderdaad zwanger ben en zo ja of het goed zit.

De verloskundige neemt nog even de reden door voor mijn echo aanvraag en besluit eerst een inwendige echo te willen doen. Nooit leuk maar het moet. De verloskundige heeft nog maar net de echo ingebracht en alhoewel ik niet wilde kijken kijk ik toch en zie ik iets wat ik niet herken als baby. Denk meteen dat er een hompje cellen zit en dat ik met spoed naar het ziekenhuis moet om het te verwijderen. De verloskundige vertelt me echter dat ik zwanger ben. Opgelucht van alle spanning komen de waterlanders en dringt het tot me door dat ik echt zwanger ben.

De verloskundige maakt nu een uitwendige echo omdat de baby die ze gezien heeft blijkbaar te groot is voor een inwendige echo. Op het scherm kijk ik naar een voor mijn herinnering vrij grote baby. Dus vertel ik dat ik me niet kan herinneren dat Sophie met bijna 10 weken al zo groot was en vraag of zij heeft ingezoomd. “Nee, ik heb nog helemaal niet ingezoomd”. Vervolgens probeert de verloskundige een meting te maken van de baby zodat we de zwangerschapsduur kunnen bepalen. Van billen tot kruin is de baby 10,15 cm? Voor de zekerheid vraag ik de verloskundige of het klopt wat ik op de monitor lees. Sophie was namelijk met bijna 12 weken ongeveer 5 cm. Ik vind de baby dus nogal groot. Ondertussen vragen de verloskundigen zich af waarom hun apparaat het aantal zwangerschapsweken niet aangeeft. Na wat brainstormwerk blijkt dat hun apparaat slechts tot 13 weken meet. Nog enigszins verbaasd over het feit dat ik zwanger ben, verbaas ik me nu over hun gesprek. Dit zou namelijk betekenen dat ik langer zwanger ben dan 13 weken en dat is niet mogelijk aangezien ik een missed abortion heb gehad volgens de echo van 21 juni 2011.

Om dit verhaal niet nog langer te maken dan dat het al is geworden. Conclusie is dat ik vandaag op 16 augustus 2011 volgens de boeken 16 weken zwanger ben. Wanneer je terug rekent kom je tot het opmerkelijke gegeven dat ik ten tijde van de echo’s  op 21 juni 2011 en 1 juli 2011 respectievelijk zo’n 8 en 10 weken zwanger was.

De vraag die blijft is waar zat de baby al die tijd. De verloskundigen staan voor een raadsel en begrijpen er niets van. Tja een baby van 10 weken kan je toch moeilijk over het hoofd zien. Het beste verhaal wat ik zelf kan bedenken is dat ik ten tijde van mijn missed abortion wellicht zwanger was van een tweeling waarvan één het heeft overleeft. Dat mijn baby niet zichtbaar werd op de echo…misschien zat mijn baby heel ver richting mijn zij of rug…haha…ik weet het niet maar ik ben superblij want nu heb ik zonder dat al te veel stressen de 13 weken grens gepasseerd. O en belangrijker nog…ik ben dus niet dik maar zwanger 😉

Als je wilt weten wat er precies allemaal vooraf is gegaan, lees dan ” En ineens ben je 16 weken zwanger“.

Meer artikelen uit dezelfde categorie: